Klacht

Vanmiddag om half 5 heeft Ron een afspraak met de directeur van de school waar onze kinderen op zitten, vanwege een klacht die wij tegen de leerkracht van Joy hebben ingediend. Ik ben daar niet bij, deels omdat ik op de kinderen moet passen, en deels omdat het probleem met Joy's leerkracht me inmiddels zoveel stress oplevert dat ik alleen nog maar het schooljaar wil uitzingen met Joy, en daarna van harte hoop dat Mike nooit bij dezelfde man in de klas komt.

Wat is het probleem? Het betreft hier een oudere leerkracht die al heel lang in het onderwijs zit. Een vriendelijke, zachte, en soms wat onzeker overkomende man. Deze leerkracht heeft de verantwoording over een groep 8 van een speciale basisschool, waar kinderen van allerlei pluimage in zitten. Kinderen met autismeverwante aandoeningen, zoals Joy, maar ook kinderen met ADHD of, soms ernstige, gedragsstoornissen. Kinderen die beginnen te puberen en daardoor nog "lastiger" zijn dan ze door hun afwijking toch al waren. Vanaf het begin van het schooljaar is al duidelijk dat het tussen ons en deze leerkracht niet klikt. Dat komt vooral door zijn verkeerde manier van omgaan met Joy, en zijn onvermogen om te luisteren naar onze uitleg over hoe het dan wel moet. Keer op keer slaat hij de plank finaal mis, waardoor iets dat relatief makkelijk op te lossen was geweest met de juiste aanpak, escaleert to iets dat Joy enorme stress oplevert, tot huilbuien en paniekaanvallen aan toe. Diverse gesprekken op ouderavonden waarin wij hem proberen bij te sturen helpen niets. Zijn houding naar ons toe is vriendlijk, maar een tikkeltje neerbuigend. Het lijkt wel, alsof hij ook ons als ouders behandelt zoals hij de kinderen behandelt. Een air van "ja hoor, tis goed hoor, natuurlijk heb je gelijk. (Maar ik verander helemaal niets)".

In de loop van het jaar verergert de situatie dusdanig dat Joy, die altijd graag naar school ging, steeds vaker eigenlijk niet wil, zich "ziek" voelt 's ochtends, of volledig gestresst uit school komt. Nooit op maandag, dan heeft ze een andere leerkracht die prima met haar omgaat. Ook met die leerkracht waren er in het begin van de samenwerking wat strubbelingen, maar een paar goede gesprekken hebben dat snel verholpen en sindsdien gaat het erg goed en zijn wij erg blij met deze man. De leerkracht die de overige dagen voor de klas staat echter blijft de ene blunder na de andere maken in zijn omgang met Joy, en ook naar ons toe verloopt de communicatie stroef, tot op het punt waar ik hem aan alle kanten probeer te vermijden en al de stress in schiet als ik hem op het schoolplein mijn kant op zie lopen. In samenspraak tussen ons en de "rugzakleerkracht" van school wordt een plan opgesteld om Joy te begeleiden. Ze krijgt hulp bij het omgaan met haar autisme, een cursus "rots en water" waarin ze haar eigen kracht leert kennen en leert omgaan met allerlei sociale situaties, doet een deel van de "Ik ben speciaal" cursus, en krijgt een aantal hulpmiddelen die haar verblijf in de klas en op het schoolplein beter moeten laten verlopen. Zo mag ze, als de stress haar teveel wordt, muziek gaan luisteren of een boek gaan lezen, en ze mag binnenblijven als ze de onrust van het schoolplein tijdens pauzes even niet aankan.

De andere kinderen in de klas beginen haar daarmee te pesten. Die begrijpen niet waarom Joy "voorgetrokken" wordt en allerlei dingen niet hoeft die zij wel moeten. De leerkracht, in plaats van het resulterende pesten de kop in te drukken en de klas uit te leggen wat autisme is, doet niets, behalve dan tegen Joy zeggen dat ze het gepest maar "het ene oor in en het andere uit" moet laten gaan als Joy (in hoge nood, want doorgaans vermijdt ook Joy gesprekken met deze leerkracht) bij hem aanklopt om hulp omdat ze weer eens vreselijk gepest wordt. Uiteindelijk wordt, weer in overleg met de Rugzakleerkracht die voor Joy inmiddels tevens een vertrouwenspersoon is en degene waar ze bij aanklopt als ze "het weer eens niet trekt" afgesproken dat Joy de laatste paar weken van het schooljaar alleen enkele ochtenden bij de betreffende leerkracht in de klas doorbrengt. De middagen van "zijn" dagen is ze elders, deels in de kleuterklas waar ze het hulpje van de leerkracht daar mag zijn, en op woensdag is ze bij de Rugzakleerkracht die haar klusjes laat doen.

Vanochtend was de druppel die de emmer deed overlopen. Joy vertelde haar leerkracht op het schoolplein dat ze vandaag weer fijn naar Juf S. ging en hij reageerde met een glashard "nee hoor, jij zit vandaag gewoon bij mij in de klas". Niet even checken, niet een veel tactischer "Oh is dat zo? Ik zal eens even op het schema kijken" maar gewoon pats, boem. Joy schoot compleet de stress in. Gelukkig was Ron nog op school en heeft de leerkracht uiteindelijk wel op zijn schema gekeken, en gezien dat Joy gelijk had. Maar bij Ron was de maat meer dan vol. En dus heeft Ron vanochtend een klacht ingediend, en is er vanmiddag een gesprek.

Wat dat moet opleveren? Voor Joy gaat het in elk geval niets veranderen. Die is over anderhalve week van deze school af. Maar misschien dat het voor andere kinderen met autisme op deze school iets gaat uitmaken. Misschien dat er mensen wakker worden, en het belang gaan inzien van goede educatie van leerkrachten over omgaan met autisme. Over het luisteren naar ouders, die hun kind immers als geen ander kennen. Misschien dat hierdoor andere gezinnen ons lot bespaard kan blijven. Want zoiets heeft nogal een impact. Niet alleen Joy heeft er veel stress van, maar daardoor ons hele gezin.

Het voelt wrang. Vooral, omdat ik degene was die een maand geleden bij de onderwijsinspectie op het matje mocht komen om uit te leggen waarom mijn kinderen toch zo vaak ziek zijn. Dat zijn ze en zeker Joy, zie vorige post hier, maar ik denk dat de onkunde van Joy's leerkracht daar ook een aanzienlijke rol in gespeeld heeft. Wrang dus, dat dezelfde school die faalde in het omgaan met mijn kind, mij de onderwijsinspectie op mijn dak stuurt.

Ik kan alleen maar hopen dat het gesprek vanmiddag iets oplevert voor anderen in een vergelijkbare situatie. Voor ons is het te laat.