Groen

Donderdagochtend.

Ze komt met grote moeite uit bed en de trap af, naar de keuken waar ik bezig ben het ontbijt en de schooltassen klaar te maken. "Goeiemorgen, Joy". Een vaag gemompel.
"Begin je maar vast aan te kleden, ik heb schone kleren voor je klaarliggen op de bank. Ik kom je zo helpen."

Ze pakt de stapel kleren, die bestaat uit broek, trui, sokken, hemd en onderbroek en legt het hemd en de onderbroek opzij. "Ook schoon ondergoed aan, Joy". Een diepe frons, ze gromt wat. "Is er iets?" Stilte. Dan: "Ik wil dat hemd niet aan. En die onderbroek ook niet".

Zucht. Ohjee. Nauwelijks wakker, mijn brein nog lang niet op volle toeren, maar ik moet nu toch gaan proberen te achterhalen wat er precies fout is aan het ondergoed. Rechtstreeks vragen helpt niet vrees ik, maar ik probeer het toch. "Wat is er niet goed aan dit ondergoed?" Een boos gezicht, nog meer fronsen, en dan een reactie waar ik niets aan heb. "Ik wil het niet aan".

Denken Kit. Wat zie je over het hoofd? "Meis.. ik heb de labels eruit geknipt dus daar kun je geen last van hebben. Ik heb het al een keer gewassen, dus het ruikt niet meer naar de winkel en het voelt ook niet meer stug. Het is prachtig, nieuw, zacht katoen, ik zie er echt helemaal niets verkeerds aan."

Ze kijkt me aan alsof ik volslagen achterlijk ben. "Ik wil dit hemd aan, wat ik nu aan heb, of die andere die hetzelfde is." "Deze heb je al 2 dagen aan en die andere zit in de was, dus dat kan niet. Ik heb nieuw ondergoed gekocht juist omdat je alleen deze 2 setjes draagt. Ik krijg ze niet altijd op tijd gewassen. En nogmaals, er is niets mis met dit nieuwe ondergoed."

Weer schuldt ze haar hoofd en kijkt me haast minachtend aan. "Het is groen". Ik ben heel even sprakeloos. Maar dan ontplof ik. "Maar dat hemd en die onderbroek die je nu aan hebt zijn ook groen!". "Dat is ander groen". "Nee dat is hetzelfde groen, alleen is dit al heel erg vaak gewassen en dat andere is nieuw. Geloof me, het is exact hetzelfde groen." Ze legt het terug op de bank met een gezicht alsof het een vies beest is en loopt richting badkamer.

"Wat ga je doen?" "Ander ondergoed pakken". Het is inmiddels al erg laat en we gaan het niet meer redden om op tijd op school te zijn. Ik besluit de strijd voor nu te staken. Als ze terugkomt met een door haar wel goedgekeurd setje ondergoed moet ik opnieuw zuchten. "Joy.. dat hemd wat je daar hebt is veel te kort en van die onderbroek is het elastiek er half uit. " Ze haalt haar schouders op. "Ik wil dit aan". Wanhoop, pure wanhoop en een laatste poging, tegen beter weten in. "Maar.. waarom dan??"

Ze schudt haar hoofd om zoveel domheid. "Mam.. DIT.. is niet groen".